Στον υψερεφή ιερό Παναγίας της Χρυσαϊφυλιώτισσας στη Λεμεσό, τέλεσε το μυστήριο της θείας ευχαριστίας και κήρυξε το θείο λόγο την Β’ Κυριακή του Τριωδίου, 8 Φεβρουαρίου 2026, ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασίλειος.
Στην ομιλία του ο Πανιερώτατος αναφέρθηκε στην ευαγγελική περικοπή του Ασώτου Υιού και στα πολλαπλά μηνύματά της.
Παρά τις νομικές διατάξεις της εποχής σημείωσε, τα παιδιά να κληρονομούν τους γονείς μόνο μετά τον θάνατο του πατέρα, όχι πριν, μάλιστα δε, ο μεγάλος υιος λάμβανε τα 2/3 της περιουσίας και ο μικρός τα 1/3, ο πατέρας μοίρασε την περιουσία τους στο μέσο και έδωσε στον νεότερο υιό του αυτό που ζήτησε και ήταν φυσικό ότι, το υπόλοιπο θα ανήκε στον μεγάλο υιό του.
Αφου συνέβησαν όσα μας εξιστορεί η ευαγγελική περικοπή και ο άσωτος υιός ξόδεψε όλη την περιουσία και αποφάσισε ταπεινωμένος να επιστρέψει, ο πατέρας τον υποδέχθηκε, ζητώντας μάλιστα από τους εργάτες, τους δούλους που είχε μέσα στο σπίτι του να τον ενδύσουν με την καλύτερη στολή και να σφάξουν το καλύτερο μοσχάρι και να γιορτάσουν για την επιστροφή του παιδιού του, ο οποίος ήταν χαμένος και επέστρεψε. Με το δαχτυλίδι δε απεκατέστησε τον υιό στην προτέρα κατάσταση.
Η έννοια και το περιεχόμενο και η διδασκαλία της παραβολής κατά πολλούς ερμηνευτές πρόσθεσε είναι ότι, εάν χανόταν όλο το Ευαγγέλιο και σωζόταν αυτή η παραβολή τότε δεν θα μας έλεγε τίποτα από τη διδασκαλία του Ιησού Χριστού. Το πρώτο συνέχισε είναι ότι, τα πράγματα που ζήτησε ο πατέρας να κάνουν για τον επιστρεύσαντα υιο του, φορόντας του την καλύτερη στολή, ήταν είναι ένα-ένα τα διάφορα μυστήρια που λαμβάνουμε στην εκκλησία μας.
Όταν βαπτιζόμαστε και μετά την έξοδο από το βάπτισμά μας αυτό συμβολίζει η είσοδος στο σπίτι και ζήτησε να τον καθαρίσουν αυτό το βάπτισμα είναι η στολή του βαπτίσματος δηλαδή πλέον ο νέος γιος έχει λάβει την απόλυτη άφεση των αμαρτιών που διέπραξε και το δακτύλι είναι το χρίσμα που λαμβάνουμε το οποίο μας καθιστά ελεύθερους ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων και βεβαίως ο μόσχος δεν είναι τίποτα άλλο παρά η ευχαριστιακή θυσία δηλαδή την λειτουργία που τελούμε, λαμβάνουμε σώμα και αίμα Χριστού, εκείνη τη στιγμή ο αμνός που θυσιάστηκε και ο μόσχος που θυσιάστηκε σήμερα ή προεικόνιζε τη θυσία του Ιησού Χριστού για να δεχτεί όλους εμάς μέσα στην εκκλησία.
Ο Πανιερώτατος αντιπαράβαλε τη σημερινή παραβολή με την διήγηση της πτώσεως των Πρωτοπλάστων τονίζοντας πως, ο Χριστός με την έλευσή του στον κόσμο αφαίρεσε από όλους εμάς τους δερμάτινους χιτώνες της αμαρτίας και του θανάτου και μας ένδυσε την πρώτη στολή της αθανασίας και της αιωνιότητας.
Έτσι λοιπόν συμπλήρωσε, με την παραβολή αυτή και με προοπτική τον εορτασμό του Πάσχα είναι που οδηγούμαστε όλοι εμείς για να εισέλθουμε μαζί με τον Αναστημένο Ιησού Χριστό στην αιώνια Βασιλεία. Αυτό λοιπόν είναι το μεγαλύτερο μήνυμα που μπορεί να μας δώσει η σημερινή Ευαγγελική περικοπή γιατί ο καθένας μας έχουμε τα δικά μας παραπτώματα, τις δικές μας αστοχίες και της ζωής μας και γι’ αυτό ο Πατέρας Θεός αναμένει όλους μας να επιστέψουμε και να ζητήσουμε την άφεση των αμαρτιών όπως έκανε ο Θεός για να ενδύσει όλους μας την στολή του Παραδείσου.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας, προέστη του ετήσιου μνημοσύνου του μακαριστών αδελφών του Παναγιώτη και Χριστάκη Καραγιάννη.
©® Απαγορεύεται ρητά η χρήση, λήψη, αναπαραγωγή ή αναδημοσίευσή της παρούσης, ολική ή μερική, χωρίς να έχει χορηγηθεί άδεια ή και ζητηθεί από τον συντάκτη. Τονίζεται ότι, δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη προβολής μας από ανάξιoυ λόγου παραπλανητικούς ιστοχώρους.
