Εορτή Γενεθλίου της Θεοτόκου στην Αγία Νάπα

Γράφτηκε από τον π. Επιφάνιο Παπαντωνίου

Ο ανά την Οικουμένη Ορθόδοξος κόσμος εορτάζει κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίου του Γενέθλιον της Υπεραγίας Θεοτόκου, το οποίο χαράν εμήνυσε πάση τη οικουμένη αφού η ίδια η Θεοτόκος γενόμενη ακτίς νοητού ηλίου, δέχθηκε στα σπλάχνα της τον Υιό και Λόγο του Θεού, ο οποίος εσαρκώθη γενόμενος τέλειος Θεός και άνθρωπος για τη σωτηρία του ανθρωπίνου Γένους.

Στη τοπική μας μητρόπολη λαμπρύνεται και πανηγυρίζει η Ιερά Μονή Αγίας Νάπας και ο ομώνυμος Ιερός Ναός της Παναγίας. Την παραμονή της εορτής τελέστηκε ο πανηγυρικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασιλείου, με τη συμμετοχή των εφημερίων της ενορίας, στη παρουσία του δημάρχου Αγίας Νάπας Χρίστου Ζαννέττου, των αντιδημάρχων Σωτήρας, Λιοπετρίου, Άχνας και πλήθους κόσμου.

Την κυριώνυμο ημέρα της εορτής ο Πανιερώτατος προέστη της Θείας Λειτουργίας στον ίδιο ιερό ναό.

Παρέστη η ΠτΒ κα Αννίτα Δημητρίου, ο Δήμαρχος Αγίας Νάπας κ. Χρίστος Ζαννέττος και αρκετοί πιστοί παρά το εργάσιμο της ημέρας.

Είναι γνωστό ότι τα τέσσερα Ευαγγέλια δεν παρέχουν πληροφορίες για την καταγωγή και τη γέννηση της Θεοτόκου. Τις σχετικές πληροφορίες τις αντλούμε από το απόκρυφο Πρωτευαγγέλιο του Ιακώβου (2ος αιώνας), σύμφωνα με το οποίο η Θεοτόκος γεννήθηκε στα Ιεροσόλυμα με θαυματουργικό τρόπο από μια ενάρετη γηραιά γυναίκα, ονόματι Άννα, μετά από επίμονες δεήσεις προς τον Θεό, αυτής και του συζύγου της Ιωακείμ.

Η Άννα ήταν στείρα και συνεπώς άτεκνη, γεγονός που εθεωρείτο ντροπή στην ιουδαϊκή κοινωνία της εποχής της.

Η εορτή της Γέννησις της Θεοτόκου καθιερώθηκε για πρώτη φορά στα τέλη του 5ου αιώνα ή στις αρχές του 6ου αιώνα στα Ιεροσόλυμα και από εκεί διαδόθηκε σε όλη τη χριστιανική Ανατολή. Η εισαγωγή της στη Ρώμη έγινε στα τέλη του 7ου αιώνα από Έλληνες μοναχούς που κατέφυγαν στην Ιταλία μετά τους διωγμούς των Αράβων. Πρώτος ο πάπας Σέργιος Α’ (687-701) την καθιέρωσε ως επίσημη γιορτή και την περιέλαβε μαζί με άλλες θεομητορικές εορτές στο εορτολόγιο της Δυτικής Εκκλησίας. Τον 11ο αιώνα η εορτή είχε επικρατήσει σε ολόκληρη τη Χριστιανοσύνη.

Σημαντική είναι και η θέση της εορτής μέσα στην υμνογραφία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Εξέχοντες υμνογράφοι (Σέργιος και Στέφανος Αγιοπολίτες, Γερμανός Α’ Κωνσταντινουπόλεως, Ρωμανός Μελωδός, Ιωσήφ Υμνογράφος) έχουν γράψει ιδιόμελα, κανόνες και κοντάκια, που ψάλλονται κατά την ημέρα της γιορτής. Παράλληλα, οι διηγήσεις για τη γέννηση της Θεοτόκου έχουν καταλάβει εξέχουσα θέση στην εκκλησιαστική ζωγραφική. Εικόνες εκλεκτής τέχνης βρίσκονται στο Άγιο Όρος, στον Μυστρά και την Κρήτη, ενώ αξιολογότατα μωσαϊκά υπάρχουν στη Μονή του Δαφνίου (Αθήνα) και στο τζαμί Καχριέ στην Κωνσταντινούπολη.

©® Φώτο Ανδρέας Φλοκκας. Απαγορεύεται ρητά η χρήση, λήψη, αναπαραγωγή ή αναδημοσίευσή της παρούσης, ολική ή μερική, χωρίς να έχει χορηγηθεί άδεια ή και ζητηθεί από τον συντάκτη. Τονίζεται ότι, δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη προβολής μας από ανάξιoυ λόγου παραπλανητικούς ιστοχώρους.